Foto-album

Ik heb geboft met het prachtige plekje, waar ik sinds 1999 woon. Eigenlijk is mijn hele verlanglijstje uitgekomen. Ik wilde ergens wonen waar ik volop ruimte zou hebben voor mijn labradors en mijn paarden, liefst met veel natuur om me heen. Dat heb ik hier gevonden. Mijn paardjes mogen 24 uur per dag buitenlopen, terwijl hun stal altijd open staat om te schuilen. Een hartewens van mij na maneges en pensionstallen, om ze bij huis te hebben. Ze leiden een zo natuurlijk mogelijk leven. In 2009 werd er na 12 jaar weer een veulentje geboren; één van de allerleukste gebeurtenissen hier. Djamilla's moeder Farrah heb ik ook zelf gefokt. Djamilla is van vrienden van mij en blijft fijn bij haar moeder.

 

Voor mijn labrador-roedel is er ook ruimte genoeg! Ze hebben een grote "wandelwei", dwz: ík wandel en zij rennen meestal. Mijn groentetuin daar moet ik wel goed afschermen. Ze helpen graag met de oogst, of stelen gewoon alles wat eetbaar is er uit!

 

De foto's geven wel een indruk van de omgeving. Het dierenpension run ik samen met mijn vaste collega Janny en een groep stagiaires, vrijwilligers en het "vakantieteam". Het is een heel leuke en altijd uitdagende manier om met dieren en mensen om te gaan. Het pension bestond al ruim 25 jaar, toen ik deze plek kocht. Zo'n dierenhotelletje is eigenlijk geen baan, maar een manier van leven!!

 

Mijn eigen labradorgroep is me heel dierbaar. Het is een heerlijk stel. Zij zijn het, die me iedere dag de energie geven om door te gaan.